11/7/2009 - ‘’Yalnızlığını anlat bana… ‘’
Aldım elime kalemi, boş bir sayfa buldum sen’li yazılarımın arasında…
Yalnızlığı beklemeye koyuldum, beyaz düşlerime esir olan karanlık odamda…
Geldi, sensizliğin çarpıcı boşluğunda..
Nefesim daraldı, yuttum içimde her ne varsa…
Dört duvar dillendi sessizliğimden !
Sustu yakarışlar…
Taştı sessizlik içimden…
Kelimeleri karanlığa bıraktım hissedilebildiğince !
Ben konuştum, ‘o’ dinledi…
Ansızın, sustum… Sessizliğini dinledim..
Dinledikçe,
Sevdim sonu çığlık olan yalnızlığı..
Sarıldım kuytu gecelerde birtek o’na…!
Ne bir şikayet ne bir bıkkınlık..
Sevdim gecelerimde, adı yalnızlık olan, sessiz çağrını…
O’na rehin bıraktım ruhumun derinliklerini..
Yine yalnızlığa alabildiğine konuştuğum bir gecede,
Hayallerim düştü gözlerimden birer birer..
Yüreğimi gördüm karanlığın en ücra köşesinde..
Lime lime oldu gözlerimin önünde..
Tutamadım..
Yetişemedim yüreğime !
İşte o gece, yalnızlığa yakardım sayfalarca..
Ben konuştum..
Yine ‘O’ dinledi..
Öyle sessizdi ki..
İsyana meyilli sorularıma, cevap olamadı yalnızlığım..
O sustukça, ben haykırdım çaresizce..
Olmadı..
Sensizliğe çare olamadı…
Duvarlarım yıkıldı benliğimin üzerine..
Nefesim daraldı, bu kez acıyla…
Yutkundum, her kelimeyi yüreğime batırırcasına !
Sebebim oldu, her hecesi yüreğimi yakan kelime…
Yalnızlığı, yalnızlığa anlattım gecelerimde...
Pabucu dama atılmış hayallerime ağladım karanlığın yaralayıcı boşluğunda …
|
|
Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
19/6/2008 - Donsende Tanimaz Yuregim Yuregini..
Sözlerim kesildi aniden,konuşamaz,yazamaz oldum…
Oysa vardı söyleyeceklerim sana dair…
Ama bulamadım hangi kelime anlatır beni sana?
Bulmak isterdim,bulup söylemek..
Belki…anlardın beni.
Sanki her söz eksik biraz seni anlatmaya,şaşırdım,nasıl olur da konuşamaz insan bu kadar anlatacak şeyi varken…
Uzun zaman oldu karalayamadım iki satır.oysa anlatmak isterdim seni kıta kıta…olsun isterdim,olmadı…
Oldurmak isterdim,
Belki…o zaman anlardın beni.
Sen gittin aşk bana kaldı,aşk yakışanda kalırmış.
Ardından siyah geceler kol gezdi yüreğimde,
Ben sol yanımı öldürdüm de Siyah'a büründüm.Kimse girmesin diye yüreğime,aşka küstüm.
Yazamıyordum demiştim ya işte yazdım…acaba hiç yazmasamıydım?
Ben seni aşk sanmıştım,yanılmışım…öyle olsan yanımda kalırdın.
Şimdi,
seni sevdiğimi unut,
Vazgectim seni sevmekten
Dönsen de tanımaz yüreğim yüreğini,en iyisi unutmalı bu yalan olmuş ikiliyi
|
|
Yorum (5) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
30/9/2007 - Adı Oldu Yalnızlık..!
Bir gülüş... Sıcakcık bir gülüştü yüzümde beliren yanındayken... Kötü olsada geçen gün, bir huzur vardı çünkü sen vardın. Bir mutluluktun ufacık... Sen gülerdin, yüzüm gülerdi... Sen gülerdin, içim ısınırdı... Yüzün biraz asılsa, benim içim erirdi, söyleyemezdim. İstemezdim seni birinin ya da bir şeyin üzmesini. Senin yüzünü asan ben olsam, kendime kızardım deli gibi... Mutluluğum, umudumdun... Sana nasıl kıyardım ki!? Bir gülsen yeterdi... Sıcacık!..
Uzakta kaldi sanki atesler,
Her yer buz soguk..
Bugün dilimde var bir sarki,
Adi oldu yalnizlik..
Biliyor musun? Üşüyorum şimdi... Gidişinden sonra hiç ısınmadı ellerim. Tebessümler yok oldu yüzümde. Eskisi gibi gülmüyormuşum, öyle diyor tanıyanlar... Her yanım buz, elim, kolum, yüzüm... Nasıl güleyim? Yoksun ki, şöyle bir gülüşle bakmıyorsun ki! Mutluluğuma en büyük sebep olan sen, huzurum olan sen, güzel gülüşlüm sen yoksun ki! Ben şimdi nasıl ama nasıl ısıtayım yüreğimi?.. Üşüyorum... Bir de dilimde yarım, bölükbörçük bir şarkı... Bir yerinde ayrılık, bir yerinde yalnızlık sözleriyle!!! Gerisini zaten hatırlamıyorum, çokta önemli değil... Aklımda dolanan; gidişin, üşümem ve yalnızlığımdan ibaret... Ne varsa bildiğim her şeyin adı oldu yalnızlık... Yalnızlığın tek adı da SEN!..
Biliyor musun? Üşüyorum şimdi... Neden mi..¿?
Yine yalniz biraktin iste,
Yine sensiz dusuyorum..
Bir kartanesiyim belki ama,
Sen yoksan usuyorum..
.......Yetmezmi..¿?......
|
|
Yorum (27) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
|
